گناوه پورت

گناوه پورت

راه هایی که منتهی به گردشگری نمی شوند!

جهت تبدیل شدن یک منطقه یا شهر به نقطه ی گردشگری، نیاز به زیرساختهای مختلفی است از جمله: زیرساختهای فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و خدماتی.

اما زیر ساختهای خدماتی چیست؟ زیرساختهای خدماتی گردشگری، شامل کلیه امکانات و توانمندیهایی است که باعث رفاه گردشگر در نقطه گردشگری و مسیر منتهی به آن نقطه می شود. زیر ساختهای خدماتی شامل امکاناتی همچون راه های مناسب جهت دسترسی آسان و ایمن به نقطه مقصد، مجموعه های رفاهی و بهداشتی در طول مسیر، هتل های مناسب و کمپ های اسکان و ... است. در این نوشته قصد پرداختن به تمامی این مسایل را نداریم اما مهمترین زیر ساخت گردشگری که همان توسعه راه ها برای شکوفایی گردشگری است را با هم در خصوص شهر گناوه بررسی می کنیم.

شهر گناوه به عنوان یک نقطه از جغرافیا که مستعد دو نوع گردشگری، یکی گردشگری اقتصادی ( با توجه به بازار آن) و دیگری گردشگری طبیعت ( با توجه به ساحل زیبا و ماسه ای آن) هر ساله در ایام عید نوروز پذیرای یک جمعیت میلیونی از اقصاء نقاط کشور است.

همه ما آگاه به این موضوع هستیم که چهار شبکه حمل و نقل به شکل کلی وجود دارد که گردشگران برای رسیدن به منطقه هدف از آن استفاده می کنند: 1- هوایی؛ 2- دریایی؛ 3- ریلی؛ 4 زمینی. 

شهر گناوه فاقد شبکه راه های هوایی است. فرودگاه این شهر، که در کل یک پرواز را به خود دیده است امروز جزء فرودگاه های متروک بشمار می رود که با توجه به دورنمایی که از آینده می بینیم متروکیت آن همچنان مستدام خواهد بود. همچنین این شهر فاقد شبکه ریلی است. احداث ریل و راه آهن در شهر گناوه و اتصال به خطوط ریلی کشور نیاز به همت مسئولین کشوری و استانی و پیگیری مسئولین شهرستان دارد که به نظر نمی رسد این همت و پیگیری وجود داشته باشد. گناوه بندر است و به قول دوستمان "بندری از هزاره ها". شرمنده ام بگویم با توجه به اینکه همسایه دریا هستیم اما سهم ما از حمل و نقل دریایی داخلی، تنها با جزیره خارک است و به هیچ کدام از استانهای همجوار (هرمزگان و خوزستان ) تردد دریایی نداریم. و در نهایت تنها راهی که برای گردشگر جهت ورود به شهر گناوه می ماند راه زمینی است. تا چند ماه قبل سه راه برای رسیده به شهر گناوه وجود داشت که اکنون چهار راه ارتباطی زمینی برای رسیدن به شهر گناوه وجود دارد. این راه ها در ایام نوروز مملو از خودروهایی هستند که به شهر وارد شده و پس از انجام خرید و لذت بردن از ساحل از شهر خارج می شوند.

این چهار راه کدامند؟

1- راه جدید بوشهر-ریگ-گناوه: این راه بر حسب نوع راه ها ، از نوع راههای فرعی آسفالته درجه یک است. متذکر شوم که راه های آسفالته فرعی شامل 3 نوع عریض، درجه یک و درجه دو هستند.

2- محور برازجان-گناوه : این راه که مسافران استانهای جنوب شرقی و فارس را به شهر گناوه هدایت می کند در برخی قسمتها راه فرعی درجه یک و در برخی از قسمتها اتوبان است به طوری که این راه به صورت راه فرعی درجه یک وارد شهرستان گناوه شده و از روستای چهار روستایی تا شهر گناوه به صورت اتوبان است.  

3- محور گچساران-گناوه: این محور، راه ارتباطی استانهای مرکزی ایران و همچنین کهکیلویه و بویراحمد است که از نوع راههای آسفالته فرعی درجه 2 است و "چنان که دانم و دانی" شرکت محترم نفت آن را راه اختصاصی خود خوانده و نام خود را بر ابتدای آن بر تابلویی نگاشته است.

4- محور دیلم-گناوه: این راه حادثه خیز که تاکنون بسیاری را به کام مرگ رهنمون کرده است، - و همین امروز هم یک تصادف هولناک در آن اتفاق افتاد-، محور استانهای غربی و خوزستان به بندر گناوه است. راه آسفالته فرعی درجه یکی که گاهی به درجه دو تنزل می یابد.

 چنان که دیدیم خبری از راههای ایمن و عریض جهت ورود به شهر گناوه نیست. آیا با چنین راههایی هنوز هم باید به گناوه به عنوان یک بندر توریستی امیدوار بود و حرف و حدیث مسئولین را باور داشت که زیرساختهای لازم جهت حضور گردشگران در شهر گناوه مهیا است. خدا کند هیچگونه حادثه ای در هیچ راهی اتفاق نیفتد، ولی چه کسی جوابگوی اتفاقات گذشته، حال و آینده در راه های منتهی به گناوه خواهد بود؟